Bardzo mądra i wesoła historyjka, ale nie tylko dla dzieci. Dla nas dorosłych przede wszystkim, właśnie tak. Traktuje bowiem o tym co gryzie nas najbardziej, w mianowicie o braku czasu i nadmiarze obowiązków, jakie na siebie bierzemy. Jest z dnia na dzień jest ich coraz więcj, czas się nie rozciąga niestety i w konsekwencji nie dajemy rady w realizji planów i zamierzeń.
To nic, że Leon ma pomocników, wymyślonych sobowtórów, oni także nie radzą sobie, choć każdy ma listę zajęć i wie co robić. Pracy jest powielokroć więcej i więcej. Coraz mniej snu, w końcu jego brak daje bohaterowi do myślenia. Zasypia przy pracy i śni o spokoju. Wreszcie. Ale czy podoła zobowiązaniom?
A może po prostu należy sobie kilka rzeczy odpuścić? Tylko czy to jest możliwe w tych czasach?
Kilka zdań, duże ilustracje oraz trafne choć nienachalne morały i skojarzenia to cecha charakterystyczna książek tego autora. Zachęcam i polecam.
"Lista Leona rosła wciąż,
wiła się tak, jak w trawie wąż.
- Za duży mam z tym wszystkim ruch,
Ach, gdyby tak było mnie dwóch!
Pomyślał i, jak na wezwanie,
do drzwi rozległo się pukanie."
www.egmont.pl
