Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Cała Iwona. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Cała Iwona. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 25 listopada 2014

"KRAKOWSKI RYNEK DLA CHŁOPCÓW I DZIEWCZYNEK" Michał Rusinek, Iwona Cała

Nawiązując do posta na blogu sąsiednim, gdzie z lat 80 tych pochodzi książeczka o Krakowie, warto zajrzeć do tej, współczesnej, uzupełniającej "CZY TO KRAKÓW". Miasto to, najukochańsze ze wszystkich, ciepłe, przyjazne i historyczne bije na głowę pozostałe. Przewyższa, nie tylko swą dostojnością królewskiego pochodzenia, bogactwem kolorów, architektury i różnorodnością stylów, ale przyciąga wszechogarniającym duchem przeszłości i niewyjaśnioną magią tajemniczości. Kto choć raz tu zawitał, powraca wciąż, gnany potrzebą bycia tam, gdzie jest dobrze, rodzinnie. Autorzy pokazują, co tak naprawdę powoduje, że Kraków jest jedyny w swoim rodzaju. To nie drogie metro, wielkie galerie handlowe czy poważne korporacje. Tu panuje  atmosfera czasów książąt i rycerzy, dawnych obyczajów i nietuzinkowej kultury. Każda kamienica, zakamarek i róg ulicy o tym mówi. Nie sposób tego przegapić czy nie odczuć. Sercem miasta jest oczywiście Rynek. Tam znajdziemy oryginalne obwarzanki, zaprzyjaźnione z ludźmi gołębie, świeże bukiety kwiatów, dorożki wożące turystów po "kocich łbach". Nie ma na świecie drugiego takiego miejsca. ZAPRASZAM!




"GOŁĘBIE

Na rynku zwykle się kłębi
chmara szarych gołębi.
Kiedy dziecięce paluszki
sypią gołębiom okruszki
albo gdy czyjaś ręka
sypie gołębiom ziarenka,
gruchają do siebie gołębie:
- Okrrruszki - niebo w gębie!
Ziarrrenka - wprrrost wyborrrne!
Po czym ukłony wytworne
składają niesłychanie
- dziękując za śniadanie."




"OBWARZANKI

- Dla koleżanki
mam obwarzanki!
Z makiem, z sezamem,
z solą lub same!
Lepsze niż grzanka!
Hasło poranka:
Nie ma śniadanka
bez obwarzanka!"





"DOROŻKI
 Kiedy ci słodko albo gorzko,
możesz przejechać się dorożką
po rynku albo wokół Błoń,
jeśli się na to zgodzi koń."



Wydawnictwo Literatura


wtorek, 9 września 2014

"FRANUŚ, GDZIE TY MASZ GŁOWĘ?" Beata Ostrowicka

Polscy pisarze dzieciom po raz trzeci. Opowiadania Beaty Ostrowickiej oraz ilustracje  Joanny Rusinek, Iwony Cała i Krystyny Lipka-Sztarbałło to zbiór smacznych i ciepłych jak bułeczki historyjek w sam raz, na raz na śniadanie, by rozbudzić malucha lub na wieczór, by go ukoić i pomóc spokojnie zasnąć. Wielu nowych bohaterów jak Kotopies, Lalusie, Anatol i Plotek, Myszka, Kresek i Kreska, Basia i Merdek oraz Feluś wprowadzą czytelników w świat kolorowych, radosnych i wielkich przygód.
Ból, cierpienie, smutek, bojaźń czy samotność to uczucia bliskie każdemu, ale dziecku szczególnie trudno sobie z nimi poradzić. Bajeczki wskażą drogę i sposób jak je traktować i co z nimi robić dalej. Każdy przedszkolak przeżywa mocno rozstanie z rodzicami, złości się na niepowodzenia, kłóci czasem z kolegami, ale odpowiednie podejście i zachowanie dorosłych pomaga w przezwyciężeniu złych emocji. Dlatego tak ważne jest, by czytać razem z dzieckiem i poznać co, tak naprawdę dzieje się w małych główkach.




"- A co robi błoto? - spytał Jasiek, wykonując nogami i rękami ruchy jak do pływania żabką.
- Brudzi - odpowiedziała rzeczowo Iga, pofrunęła w kierunku dębu i usiadła na jego najwyższej gałęzi. Jasiek i Xtior poszli w jej ślady. - O, nasz dom - wskazała palcem przed siebie. - I co z tym błotem?
- Błoto czyni nas niewidzialnymi - Xtior uśmiechnął się szeroko. - Oczywiście trzeba mieć to - potrząsnął srebrzystym walcem. - I gdy już będziemy niewidzialni, spokojnie podejdziemy do najpiękniejszych zwierząt w całym kosmosie. Będziemy się im przyglądać do woli.
- Im? Czyli komu? Psom? Kotom? Wiewiórkom? próbowały zgadnąć dzieci. - Kanarkom pani Ali? Rybkom pana Jana? Motylom?
- Krowom - powiedział rozmarzonym głosem Xtior. - Mają piękne oczy i wspaniale machają ogonami. A to ich muczenie raduje moje uszy.
Iga i Jasiek  roześmiali się z całego serca. Żartowniś z tego ich nowego znajomego!
- Jeśli chcesz, to możemy pójść do naszej obory. Poznasz Malinę i Jaskółkę - zachichotała Iga.
Xtior z bordowego stał się naraz zielony.
- To ze szczęścia - wyjaśnił, oddychając z trudnością. - Marzyłem o porozmawianiu z krową, ale nie wypadało mi tak po prostu podejść i powiedzieć "do widzenia".
- Dzień dobry - poprawił go Jasiek. - "Do widzenia" mówisz, gdy już porozmawiasz.
- To będą chyba moje najlepsze wakacje - zacmokał Xtior. Znowu był bordowy."







"Kotopies jeszcze nigdy nie był tak szczęśliwy. Pokochał swoją przyjaciółkę całym trocinowym serduszkiem.
Któregoś dnia do Małej Dziewczynki przyszły jej koleżanki ze szkoły. Pograły chwilę na komputerze w dużym pokoju, a potem zaczęły się bawić lalkami.
- Ale brzydal - zaśmiała się naraz Jakaś Dziewczynka na widok Kotopsa siedzącego na biurku.
- Okropny - przytaknęła Inna Dziewczynka.
- Ja go bardzo lubię - powiedziała Mała Dziewczynka, a szczęśliwy Kotopies uśmiechnął się do niej.
- Mam takiego wielkiego białego misia. O, takiego - zamachała rękami Jakaś Dziewczynka. - Był bardzo drogi. Chyba najdroższy w sklepie - dodała z dumą w głosie.
- A ja dostała od cioci żółciutką żyrafę - pochwaliła się Inna Dziewczynka. - Z Paryża. A ty skąd masz tego dziwaka?
- Ze strychu babci
- Ja to wstydziłabym się bawić taką brzydką i starą zabawką!"






Wydawnictwo Literatura





środa, 27 sierpnia 2014

"OPOWIADANIA NA DOBRANOC" Polscy pisarze dzieciom


Nic bardziej nie cieszy dzieci wieczorem niż wesoła opowiastka na dobranoc. Ta książka oferuje mnóstwo śmiesznych, bajkowych, mądrych, fantastycznych i kolorowych historyjek. To co cieszy mnie, to przepiękne, niespotykane i baśniowo magiczne ilustracje. Kilku artystów użyczyło swego pędzla do zobrazowania dobranocek, ale wszystkie urzekają bogactwem szczegółów i głębią koloru. 
Ewa Poklewska-Koziełło, Iwona Cała, Magdalena Kozieł-Nowak, Jona Jung, Jola Richter-Magnuszewska, Katarzyna Bajerowicz, Mikołaj Kamler to twórcy, o których już jest głośno. Każdy ma swój indywidualny i rozpoznawalny styl, co ucieszy każde oko. Niezwyłe i wspaniałe. Polecam, bo nie wyobrażam sobie bez nich podróży w wyobraźnię! A te ilustracje są naprawdę porywające w swej technice wykonania i przekazu.
Różnorodność nazwisk autorów fabuły i obrazów powoduje, że lektura jest na tyle ciekawa, że dzieci same  rwą się do sięgania po nią, wybierają rozdział, samodzielnie czytają.. Dobrą zabawę gwarantują im, między innymi, takie nazwiska jak: Grzegorz Kasdepke, Adam Bahdaj, Paweł Beręsewicz, Natalia Usenko, Renata Piątkowska, Barbara Gawryluk, Joanna Papuzińska, Irena Landau.
Wyraźne litery, wciągające tytuły i przystępna dla dzieci treść, przekonują do ciągłego zaglądania i szukania interesujących bajeczek. Świetnym sposobem na uspokojenie "brykaczy", rozweselenie "smutniaków", czy rozpogodzenie "gniewnych" jest także dołączona do książki płyta do słuchania. Włączenie jej powoduje natychmiastowe zainteresowanie i zaintrygowanie ze strony dzieci. To nie głos mamy czy taty, a słychać bajkę czytaną z muzyką. Koniecznie wypróbujcie, drodzy Rodzice!





"- Nasze jezioro jest pełne krokodyli i obawiam się, że ile razy spojrzysz w wodę, tyle razy zamiast swojego odbicia zobaczysz któregoś z moich braci. Ale jeśli koniecznie chcesz sie przejrzeć, spójrz w niebo... Widzisz, jakie, wielkie okrągłe lustro? W sam raz dla żyrafy. Jeśli jeszcze trochę wyciągniesz szyję, jestem pewny, że zobaczysz w nim swoje odbicie - powiedział krokodyl i pokazał żyrafie księżyc.
Ale chociaż żyrafa całą noc stała pod księżycem i całą noc wyciągała szyję, nie udało jej się przejrzeć w księżycu i w dalszym ciągu nie wiedziała, jak wygląda. I pewnie już nigdy się nie dowie, bo nad ranem, kiedy lustro zniknęło z nieba, żyrafa poczuła taki głód, że nie myśląc wiele, zjadła na śniadanie swój piękny, nowy kapelusz z palmowych liści."






"Alicja otworzyła oczy i ku swemu zdumieniu zobaczyła, że po jej mieszkaniu krząta się inny smok... A właściewie smoczyca! Miała rude włosy upięte w kok, długie rzęsy i małe słote skrzydełka. Ubrana była w piękną sukienkę w czerwone grochy i właśnie wykonywała taneczny piruet przed lustrem, z którego ściągnęła koc.
- Widzę, że obudziałaś się, moja droga! - zawołała wesoło. - To bardzo dobrze!
- Kim pani jest? - spytała zdumiona Alicja.
- Na imię mi Zuzanna i jestem twoją cioteczną prababką! Już nie mogłam patrzeć na twoje łzy!
Alicja poczuła, że kręci jej się w głowie.
- A więc to pani tak hałasowała w nocy?
- Och! Wybacz! - Zuzanna wyraźnie się speszyła. - Być może trochę przesadziliśmy, to dlatego, że tak świetnie się wspólnie bawimy!
- Czy to znaczy, że są inne smoki? - Alicja szeroko otworzyła oczy ze zdumienia.
- Naturalnie! Jest wuj Edek i kuzyn Zdzicho! Edek jest gruby jak beczka, okropnie kocha muzykę i zawsze nosi na głowie słuchawki, a w kieszeni radyjko na baterie. Żebyś wiedziała, jaki on jest zabawny! Za to Zdzicho jest chudy jak tyczka. Poznasz go po czarnej czapce  dżokejce i wywalonym języku - to straszny łasuch! Wczoraj specjalnie dla niego zrobiłam piernik w polewie!"







"Gwiazda zaparzyła Księżycowi gorącą herbatę i narobiła pysznych kanapek, a potem oglądali w telewizji "Gwiezdne wojny", "Taniec z gwiazdami" i "Drogę do gwiazd".
- Było mi bardzo miło - powiedział Księżyc, kiedy wizyta dobiegła końca. - Chętnie wpadnę jeszcze kiedyś, jeśli można.
- No pewnie, zapraszam - zgodziła się zadowolona gwiazda.
Od tamtego czasu Księżyc regularnie odwiedza Trzy Chałupy. Aby odwdzięczyć się za poczęstunki, zawsze stara się przynieść ze sobą drobny upominek: a to odrobinę srebrnego, kosmicznego pyłu, a to malutki meteoryt w słoiczku, czy choćby włos z warkocza komety. Razem z gwiazdą filmową rozmawiają godzinami o tym, jak to jest świecić pełnym blaskiem."




Wydawnictwo Literatura


piątek, 14 grudnia 2012

"KOTOSTROFY czyli o kotach strofy" Agnieszka Frączek


Przepiękne, wesołe, rozbawiające, zwinne wierszyki. Jak ich bohaterowie. Jak koty! Cudne ilustracje, istne małe dzieła sztuki, filcowo- materiałowe. Jakby trójwymiarowe, mięciutkie. Każdy kot inny, jak żywy wyskakuje z książki, by się z nami zaznajomić. Aż chce się je głaskać i tulić.


Prawdziwa gratka dla prawdziwych kociarzy!


" Kot bezpański to...fiu! fiuu!
Tylko czasem śni się mu
- zwłaszcza gdy wietrzysko hula - 
że go właśnie...ktoś ...przytula."



"Czy koty jedzą lody chałwowe?
Jeszcze niedawno dałabym głowę
za to, że każdy, każdziutki kotek
raczej na szpinak miałby ochotę
niż na dziwactwa owe smakowe."



"Radio się włącza takim przyciskiem
z zielonym albo czerwonym błyskiem,
lampę zapala pstryczkiem: pstryk, pstryk!,
pralkę pokrętłem: tyr-tyr, pyk-pyk.
A jak się włącza kotka małego?
Takiego kundla, ale kociego?"



" Kot na głowie tańczy fokstrota,
łazi po szafach, w łydki mnie szczypie,
ciągle coś miauczy i śmiesznie łypie,
zwłaszcza nad ranem, za kwadrans szósta,
gdy zauważy, że miska pusta."




"Wpadły koty do marketu,
a wraz z nimi trzech atletów - 
niosą siaty, pchają wózki,
pomagają dźwigać kluski,
turlać tuzin puszek groszku
i czterdzieści sześć pierożków."



"Czarny kot mi przebiegł drogę.
Teraz wiem (ba! przysiąc mogę!),
że to nie przynosi pecha,
że to radość! Ze uciecha!
Ze ten kotek, ta drobina
działa jak... jak koniczyna!"




Wydawnictwo BIS